Skip to main content

1 - 1 van 1 getoond

13 september 2022
Margo Matse

Beste ADD,

Ik baal dat je ervoor hebt gezorgd dat ik me in mijn kindertijd en tienertijd zo anders heb gevoeld. Vriendinnen deden wel keurig wat er gedaan moest worden, terwijl ik constant onrust voelde, omdat ik altijd verwachtte dat ik ergens een steek zou laten vallen. Door de mand zou vallen. Huiswerk, leren, alles wat ik in mijn eentje moest klaren, verzandde in een staat van apathie. Starten met iets, ‘gewoon beginnen’ - hoe moeilijk kan het zijn?

Nou, door jou dus heel moeilijk! Het gat tussen waar ik toe in staat was en wat ik daadwerkelijk bereikte, was altijd bewust of onbewust aanwezig… en dat is klote. Gelukkig heb ik het voordeel gehad op te groeien met ook positieve omgevingsfactoren, anders was ik niet waar ik nu ondanks jou wel ben. Hoeveel geld heb ik besteed om weer aan te schaffen wat ik kwijt was geraakt. Hoe vaak gezeur gehad dat ik de deuren en ramen open liet staan. Hoe angstvallig was ik om ergens mee te starten naast het gezin. Bang dat het ten koste zou gaan van dat gezin, als ik mijn eigen ambities zou volgen. Hoeveel ballen kun je in de lucht houden met een brein dat alle kanten op schiet? Zonder je kinderen op te zadelen met de frustraties en het gemis dat je zelf hebt gehad in je kindertijd? En dat gevoel van onrust en nooit klaar zijn dat erbij komt. Opgejaagd. De honderdduizend gedachten die door elkaar door je hoofd schieten … Met het eeuwige gevoel nooit genoeg te doen. Dus heel eerlijk? Ik weet inmiddels twaalf jaar dat jij de oorzaak bent van hoe mijn bovenkamer is. Ik heb geworsteld, gewacht, gehuild en gebeden. Ik ben uitgestapt en aan de slag gegaan. En ik ben trots op waar ik nu sta. Maar man! Wat had het gescheeld als jij er NIET was geweest! 

Margo

ADD klaagmuur

13 september 2022
Margo Matse

Beste ADD,

Ik baal dat je ervoor hebt gezorgd dat ik me in mijn kindertijd en tienertijd zo anders heb gevoeld. Vriendinnen deden wel keurig wat er gedaan moest worden, terwijl ik constant onrust voelde, omdat ik altijd verwachtte dat ik ergens een steek zou laten vallen. Door de mand zou vallen. Huiswerk, leren, alles wat ik in mijn eentje moest klaren, verzandde in een staat van apathie. Starten met iets, ‘gewoon beginnen’ - hoe moeilijk kan het zijn?

Nou, door jou dus heel moeilijk! Het gat tussen waar ik toe in staat was en wat ik daadwerkelijk bereikte, was altijd bewust of onbewust aanwezig… en dat is klote. Gelukkig heb ik het voordeel gehad op te groeien met ook positieve omgevingsfactoren, anders was ik niet waar ik nu ondanks jou wel ben. Hoeveel geld heb ik besteed om weer aan te schaffen wat ik kwijt was geraakt. Hoe vaak gezeur gehad dat ik de deuren en ramen open liet staan. Hoe angstvallig was ik om ergens mee te starten naast het gezin. Bang dat het ten koste zou gaan van dat gezin, als ik mijn eigen ambities zou volgen. Hoeveel ballen kun je in de lucht houden met een brein dat alle kanten op schiet? Zonder je kinderen op te zadelen met de frustraties en het gemis dat je zelf hebt gehad in je kindertijd? En dat gevoel van onrust en nooit klaar zijn dat erbij komt. Opgejaagd. De honderdduizend gedachten die door elkaar door je hoofd schieten … Met het eeuwige gevoel nooit genoeg te doen. Dus heel eerlijk? Ik weet inmiddels twaalf jaar dat jij de oorzaak bent van hoe mijn bovenkamer is. Ik heb geworsteld, gewacht, gehuild en gebeden. Ik ben uitgestapt en aan de slag gegaan. En ik ben trots op waar ik nu sta. Maar man! Wat had het gescheeld als jij er NIET was geweest! 

Margo